ประเภทของภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่

Urge Urinary Incontinence หมายถึง การรั่วไหลที่เกิดขึ้นพร้อมกับความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะให้เป็นโมฆะโดยไม่มีเวลาพอที่จะเข้าห้องน้ำ สาเหตุนี้เกิดจากการหดตัวของสาร detrusor โดยไม่ได้ตั้งใจ และมักเกี่ยวข้องกับกระเพาะปัสสาวะไวเกิน

ผู้ป่วยประเภทนี้มักอธิบายว่า "มีแรงกระตุ้นอย่างกะทันหันจนฉันทนไม่ไหว" ตอนต่างๆ อาจเกิดขึ้นได้หลายสิบครั้งต่อวัน ซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อชีวิตประจำวัน การบำบัดพฤติกรรม (การโมฆะล่าช้า การฝึกกระเพาะปัสสาวะ) และการใช้ยาต้านโคลิเนอร์จิคเป็นการรักษาทางเลือกแรก กรณีทนไฟอาจพิจารณา neuromodulation ศักดิ์สิทธิ์

ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่มากเกินไปหมายถึงการรั่วไหลอย่างต่อเนื่องหรือเป็นระยะซึ่งเกิดขึ้นเมื่อกระเพาะปัสสาวะเต็มมากเกินไปและความดันในหลอดเลือดดำเกินความต้านทานของท่อปัสสาวะ มักเป็นผลมาจากการระบายน้ำในกระเพาะปัสสาวะบกพร่อง เช่น การทำงานของสาร detrusor ต่ำเกินไป หรือการอุดตันของท่อปัสสาวะ

ผู้ป่วยประเภทนี้มักรายงานว่ามีอาการตึง กระแสน้ำอ่อน และมีสิ่งตกค้างหลังโมฆะเพิ่มขึ้น การรักษาสาเหตุที่แท้จริงเป็นสิ่งสำคัญ: บรรเทาอาการอุดตันหรือใช้สายสวนเป็นระยะ ไม่แนะนำให้ใช้ยาที่ส่งเสริมการเป็นโมฆะ เนื่องจากอาจทำให้ความดันสูงในระหว่างการเก็บรักษาแย่ลง

Nocturnal Enuresis หมายถึงการโมฆะโดยไม่สมัครใจระหว่างการนอนหลับ เช่น "การรดที่นอน" อาจเป็นระดับประถมศึกษาหรือมัธยมศึกษา พบบ่อยในเด็ก และยังสามารถเกิดในผู้ใหญ่ได้ด้วย

ผู้ป่วยประเภทนี้มักมีภาวะปัสสาวะมากในเวลากลางคืนหรือมีความจุของกระเพาะปัสสาวะน้อย การบำบัดพฤติกรรม (การจำกัดของเหลวก่อนนอน การตื่นนอนตอนกลางคืน) และเดสโมเพรสซิน เป็นวิธีการรักษาที่พบบ่อย ผู้ป่วยที่เป็นผู้ใหญ่จำเป็นต้องได้รับการประเมินเพื่อแยกแยะกระเพาะปัสสาวะที่เกิดจากระบบประสาทหรือภาวะหยุดหายใจขณะหลับ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง การระบุอาการกลั้นปัสสาวะไม่อยู่อย่างถูกต้องจะเป็นแนวทางในการรักษาที่ถูกต้อง (การฝึกอุ้งเชิงกราน การใช้ยา หรือการผ่าตัด)